SİRKECİ GARINDA BİR AKŞAM ÜSTÜ
Birkaç bulut sakladım senin için
Islanmak için kimselere aldırış etmeden
Bir öğle vakti akıp geçerken insanlar Yenişehir’den
Sessizce dudağın ucuna bir menekşe çizerken
Durup düşünmek isterim seni
Akşamın yorgunluğunda
Gülüşünü çizerim birdenbire
Buğulu bir otobüs camına
Elimde harpten çıkmış bir Suç ve Ceza varken
Unuttum hemen her şeyi
Aragon’nun “Elsa’nın Gözlerini” de
Sonsuzluğu hiç düşünmedim
Sirkeci Garında
Akşam postasını satan bir çocukla
Seni beklerken
